Bergen Magazine nummer 2 van 2011

Thema: Großvenediger, Land van water, stenen en ijs

Wie met de auto de toeristische route naar het bekende plaatsje Mittersill neemt laat boven op Pass Thurn de liefelijke Kitzbüheler Alpen achter zich en ziet de indrukwekkende Hohe Tauern boven het Salzachtal oprijzen. Het witte gletsjerdak van de Großvenediger steekt als een glinsterende piramide boven het massief uit. Beneden liggen dorpen, uitgestrekte weiden en compacte bedrijvenzones. Vlakbij, in de zijdalen die tot diep in het Venedigermassief lopen, wacht een beschermd stuk bergnatuur, waar ondanks de woeste verlatenheid de mens al eeuwenlang zijn stempel op het landschap heeft gedrukt. Reportages: • Leven in de schaduw van de Hohe Tauern • “Mineralen zoeken is een deel van ons cultureel erfgoed” • Naar de ‘ijsvoeten’ van de Großvenediger • De eerste beklimming van de “weltalte Majestät”

Tussen zonovergoten munro’s en stille lochs

Wie van bergwandelen houdt, weet dat Schotland een topbestemming is. In het noordoosten van Argyll liggen munro’s, lochs en uitgestrekte hoogveenvlaktes in een relatief compact gebied bij elkaar. In mei vorig jaar was het bovendien ongekend zonnig en gaf de streek haar mooiste landschappen prijs.

Verslingerd aan Urner graniet

De bergen in het zuiden van het Zwitserse kanton Uri steken met hun steile toppen als een kroon boven de omringende gletsjers uit. Andermatt is het centrum van dit relatief rustige deel van de Alpen. Na zes jaar afwezigheid ontdekt Sander van der Werf hier het genot van het zuivere klimmen opnieuw.

Val di Mello – Ontspannen in de hof van Eden

Het Val di Mello ligt diep verborgen tussen de hoge wanden van de Noord-Italiaanse Bergeller bergen, op een boogscheut van het Comomeer. Alpinist en avonturier Ronald Naar ging er met enkele jonge gezinnen naartoe. Niet om te klimmen, maar om uit te rusten in een decor van granieten reuzen.

Beaufortain, “het laatste gelukkige dal van de Alpen”

Op luttele kilometers van het epicentrum van de Franse ski-industrie ligt een oase van rust: de Beaufortain. De tijd lijkt er al decennia lang stil te staan. Maar schijn bedriegt: om het pastorale karakter van hun vallei te kunnen behouden, hebben de bewoners verregaande keuzes moeten maken. Hun heerlijke ambachtelijke kaas is daar het resultaat van.