Eerste beklimming 2800 m hoge Winklerturm door Winkler

Vandaag is het precies 125 jaar geleden dat top van de Winklerturm voor het eerst beklommen is. De Winklerturm is een van de zes torens van de Vajolet-torens in het Rosengartenmassief in de Italiaanse Dolomieten.

De eerste man die de top gehaald had was de Duitser Georg Winkler. Eigenlijk spreken we hier van een jongeman. Winkler overleed een jaar na de Winklerturm op de Weisshorn (4505 m) in Zwitserland en werd slechts 18 jaar oud. 70 jaar na zijn dood werd zijn lichaam pas gevonden op de Weisshorn-gletjser.

Nieuwe generatie klimmers: zonder gids op pad

Nadat Engelse alpinisten halverwege de 19e eeuw onder begeleiding van gidsen de grote bergen van de Alpen veroverd hadden was Georg Winkler één van de eersten van een nieuwe generatie klimmers: de gidslozen. Deze klauteraars kozen er vaak voor om alleen op pad te gaan. Ondanks zijn jeugdige leeftijd was Winkler ongetwijfeld de meest briljante rotsklimmer van zijn tijd. Dit had hij onder andere te danken aan zijn intensieve turntraining. Hij kon zich aan de rekstok moeiteloos optrekken aan één arm. Met zijn solobeklimming van de loodrechte wand van de Winklerturm zette hij een nieuwe moeilijkheidsstandaard neer. De sleutelpassage, de Winklerschoorsteen, wordt nu nog gewaardeerd met IV+. 10 jaar na de eerste beklimming gold de route nog steeds als uiterst moeilijk en waren er in de hele Dolomieten maar 4 of 5 gidsen die zich aan de tocht waagden.

Bij zijn eerste beklimming ondervond Winkler weinig moeilijkheden; na 2 uur en 20 minuten had hij de top bereikt. Om overhangende passages te kunnen bedwingen had hij een werpanker bij zich. Het is niet bekend of hij dat bij deze beklimming ook werkelijk gebruikt heeft. Avontuurlijker verliep de afdaling: tijdens het abseilen sneed een losgeraakte steen bijna zijn touw door.

Zijn eerste bergtochten maakte Winkler op zijn 15e. Van meet af aan ging de jonge “Schorsch” tot het uiterste. Eén van zijn klimmaten van het eerste uur zei op een gegeven moment: “met hem klim ik niet meer, want hij waagt teveel”. Al gauw ging Winkler steeds vaker alleen op pad. Wat vonden zijn ouders van zijn halsbrekende toeren vraag je je onwillekeurig af. In het begin probeerde zijn vader, een vermogende traiteur uit München, hem weg te houden van de bergen. Maar op zijn 15e zag hij in dat dat vechten tegen de bierkaai was. Vanaf dat moment kreeg Georg elk jaar een flinke som geld als hij goed gepresteerd had op school. Dat geld gebruikte hij voor reizen naar de Wilde Kaiser en later de Dolomieten. In 1888 trakteerde hij zichzelf na het glansrijk behalen van zijn eindexamen op een reis naar de vierduizenders van het Wallis. Daar beklom hij – ook weer alleen – de westflank van de Zinalrothorn. Twee dagen later waagde hij zich in de gevaarlijke Weisshorn westwand. Het zou zijn laatste tocht worden...

Naamgeving torens

Drie van de zes Vajolet-torens hebben de naam gekregen van de klimmer die als eerste de top gehaald had: Delagoturm, Stabelerturm en dus de Winklerturm. De andere torens heten: Noord-, Hoofd- en Oost-toren. De zes torens zijn tussen 1882 en 1895 voor het eerst beklommen.

Tegenwoordig bevinden zich op de torens hele populaire klimroutes. Bekijk hier meer foto’s van de Vajolet-torens, gemaakt door Jonathan Vandevoorde, hoofdredacteur Bergen Magazine.