Waar andere kinderen het helemaal naar hun zin hebben in zonnige gebieden, luierend aan het strand, werd ik mijn eerste keer in Oostenrijk al helemaal verliefd op het land, ondanks dat het enige Duits dat ik sprak bestond uit 'schnitzel'. Na het vorige jaar op Kreta geweest te zijn, gingen we nu weer terug naar dit prachtige bergland, en dit jaar een paar van die machtige reuzen bedwingen.

Deze zomer waren we weer eens in Tirol. Waarom we daar toch steeds weer terechtkomen, is mij een raadsel. Niet echt natuurlijk, met een vrouw die warm loopt voor alles wat ook maar een beetje naar Oostenrijk ruikt… Iets met jeugdliefdes en sentiment. In Tirol maak je natuurlijk een bergwandeling. Grote hobby van vooral, en wederom, mijn vrouw. Ik verdenk haar ervan dat ze ook daarom steeds naar de Alpen wil. Maar ook ik ben, ondanks hoogtevrees en andere vage fobieën, wel te porren voor een zwerftocht in de ruige doch vrije natuur.

We hebben hier in huis een dochter rondlopen met een vorm van autisme. Hierdoor is het niet goed mogelijk om zonder zorgen op vakantie te gaan. Als kind trok Oostenrijk me als een magneet aan en als je vraagt waarom dan moet je het antwoord schuldig blijven. Geschreven door Rob de Lugt.

Al jaren gaan wij ook ’s zomers de bergen in. Dagje wandelen, dagje mountainbiken, dagje zwembad of een leuk dorpje en zo genieten we elke dag op een andere manier van de prachtige Alpen in Tirol. Ons vaste adres is Nösslach, op zo’n 1450 meter net voor de Brennerpas naast de Autobahn gelegen. Als we niet ergens te voet of op de fiets op een Alp ronddwalen, vermaken de kinderen zich prima met die van Paul en Gaby op hun boerderij.