In tegenstelling tot veel andere valleien presenteren de Pyreneeën zich in de Cerdagne als een open gebergte. Het is een zonovergoten streek die vrij uitzicht biedt op de omliggende toppen.

De Petit Train Jaune, bijgenaamd le Canari, rijdt er al bijna een eeuw lang dwars doorheen. Het ultieme boemeltreintje is niet alleen een van de symbolen van de Catalaanse Pyreneeën, maar ook een ontspannen manier om kennis te maken met dit mooie gebied.

Een jaar geleden heb ik een trekking gedaan naar het Basecamp van de Mount Everest samen met mijn beste vriend en een relaxte Fin die we gedurende onze trip hadden ontmoet. De Fin noemden we Piet, wat niet zijn echte naam was, maar twee is meer dan één en als ik in mijn eentje met twee Finnen was geweest, werd mij waarschijnlijk ook een andere naam toegedicht. De trekking naar ‘Basecamp’ is pittig en vergt een goede voorbereiding en een flinke dosis ervaring. Wij hadden geen van beide.

Hoog, hoger en nog hoger over het kronkelweggetje. In een auto dat ik van een vriendin heb geleend. In een vreemd land. Nou ja, vreemd, Frankrijk dus. Waar ik eigenlijk wel enkele keren per jaar ben.
‘Het is heel makkelijk om Marlotte te bezoeken. Je bent er zo. Het is gewoon een rechte weg naar boven.’

Pieken tussen Frankrijk en Italië
De Queyras is niet direct bekend omwille van zijn steile bergpieken of eeuwige sneeuw. Desondanks heeft dit gebergte ook alpinisten meer dan voldoende te bieden. Genusskletterei op zijn Frans, maar dan met een vleugje Italiaanse flair.