Reisverhaal - Door: Redactie

Mijn dierbaarste ontmoeting in de bergen was op een stille najaarsdag in de Spaanse Pyreneeën, waar ik mijn eerste tochtje liep, op schoentjes met slappe zolen, een reep chocola, een appel en een veredelde Michelin-kaart; wegwijzers en brievenbussen stonden er op, geen cabanes of hoogtelijnen.
In een weitje, ik was nog vol goede moed, liep ik een mannetje tegen het lijf. Wit haar, stoppelbaard, rood neusje en ernstige blauwe ogen. Net een kabouter maar dan in het groot. Hij legde een hand op mijn schouder, wees met een noestige vinger naar de top en brabbelde Spaans. Geschreven door Marinus.