Frank Peters Verhaal achter de foto:Striding Edge - Helvellyn - Lake District

Verhaal achter de foto: Onzin met een Reden, wandeling in het Lake District

In het losse puin onder de top van Helvellyn probeer ik grip te krijgen, maar makkelijk gaat het niet. Het is klooien op de vierkante meter en ik heb mijn handen er bij nodig om naar boven te komen. In Engeland noemen ze dit voor de aardigheid 'to scramble', dat zoveel betekent als klimmen of klauteren, maar ploeteren is een betere kwalificatie voor deze onzin. Bijna alles zit los en het is gruwelijk steil.

Tekst en foto Frank Peters

Van wandelaars, die ik lager op de berg tegenkwam, kreeg ik de tip om dit gedeelte te mijden en de 'route' over de naast gelegen rotsrug te nemen, maar dan zou het helemaal alpinisme worden. Dit is dus de 'veiligste' weg, maar als ik achterom de diepte in kijk, vraag ik me af wat ik eigenlijk aan het doen ben. 'Veiligheid' is een rekbaar begrip.

De puinhelling onder de top, is de finale van de beklimming van Helvellyn via Striding Edge. Eenklassieker in het Lake District. Striding Edge is een scherpe richel met aan beide kanten afgronden van meer dan 100 meter. Links uitkomend in een uitgesleten dal, rechts eindigend in een meertje met de naam 'Red Tarn', waarvan het water gelukkig blauw is gebleven.

Toch geniet ik enorm van deze 'wandeling'. Het uitzicht is namelijk fenomenaal, het weer uitstekend, de vrijheid ongeëvenaard en de spanning gegarandeerd. Helvellyn via Striding Edge is met recht een klassieker te noemen, zeker achteraf.

Wanneer de puinhelling iets beter begaanbaar wordt, klim ik een stukje naar links en zoek een stabiele plek om m'nrugzak af te doen en m'n camera te pakken. Ik wil in één beeld laten zien waar ik later meer dan 400 woorden voor nodig zal hebben.

Wandelaars in beeld

Om de menselijke verhouding tot het landschap te laten zien, neem ik de man en vrouw met de honden in beeld. In eerste instantie zijn de mensen rechts onder nog niet tezien, maar als die de foto binnen klimmen, komt de helling goed tot z'n recht. Met de rotsrug, Striding Edge en de verre horizon in beeld probeer ik ook de diepte die ik in 3D ervaar in 2D weertegeven. Gelukkig werken zon en wolken ook nog mee en ben ik klaar om af te drukken.

Diafragma wordt f/9 voor voldoende scherptediepte en beste kwaliteit van de lens. Sluitertijd 1/400ste. Bewust gekozen omdat mijn handen door de inspanning meer trillen dan normaal en met een hoge sluitertijd het risico op bewegingsonscherpte wordt uitgesloten. ISO waarde wordt 200 en de beeldhoek 24 mm.

Het resultaat is natuurlijk nooit te evenaren met 'er echt zijn', maar de herinnering aan de tocht naar Helvellyn leeft erop voort. Onzin blijkt toch een reden te hebben, die meer zegt dan 455woorden.

Locatie: Striding Ede, Helvellyn, Lake District, Engeland


Verhaal achter de foto – juni 2013

Meer inspiratie

Landen en gebieden: 

Voor Bergwijzer.nl zoeken wij een enthousiaste stagiair voor de webreactie. 

Profiteer nu: 1 jaar Bergen Magazine voor slechts €22,50 + 3 cadeaus!