![De Aletschgletsjer Wandelreis Wallis](https://bergwijzer.nl/sites/default/files/styles/detailpag/public/blog/aletsch_gletsjer_2.jpg?itok=JvWLwgYc)
Lezersreis naar Wallis 2023
14 december, 2023 - 11:35 - Redactie
Pieken zonder dalen, mijn lezersreis naar Wallis
‘Wat doe je twee tot negen september?’ vraagt een onbekende stem aan de telefoon. Wacht even, heb ik echt gewonnen? Is mijn foto verkozen, uit alle inzendingen voor de fotowedstrijd van Bergen Magazine? Ik kan het nog niet bevatten. Ik mag mee op geheel verzorgde wandelreis naar Zwitserland!
Tekst & foto’s Sara Swier
Kennismaking met Wallis
Samen met mede-geluksvogel Djoy Boer en hoofdredacteur/fotograaf Jonathan stap ik zaterdag het perron van het dorp Fiesch op. We zijn in Wallis! We worden verwelkomd door onze lokale gids: de Vlaming David Kestens. Zo zal het de hele week gaan; na een volle dag buiten, reizen we met het OV naar de volgende bestemming. Daar wacht een vriendelijke lokale gids ons op, die ons zijn favoriete hoekje laat zien.
De hele week zullen we in de watten worden gelegd. Met goede hotels, heerlijk eten, bijzondere wijnen (wist je dat Zwitserland heerlijke wijnen heeft? Probeer een petite arvine als je de kans krijgt) en natuurlijk een selectie van de mooiste bergwandelingen.
Wat vooraf ging
Ik was net terug uit het Oostenrijkse Ötztal na een intensieve week. Tijdens een basiscursus alpinisme van de Nederlandse Klim- en Bergsport Vereniging (NKBV) maakte ik hier kennis met rotsklimmen, touwtechnieken en het wandelen op sneeuw en ijs. Mijn medecursisten en ik brachten aan het einde van de week alles wat we hadden geleerd in de praktijk. We beklommen met onze gidsen de toppen van de Flugtkogel (3500 m) en de Wildspitze (3770 m), de op een na hoogste berg van Oostenrijk. Daar had ik mijn eerste stappen met stijgijzers onder de schoenen op een gletsjer gezet. Wat was dit fantastisch! Het smaakte direct naar meer. Maar hoe? Waar vind je nou gletsjers waar je veilig aan een touwgroepje over kunt lopen, en nog belangrijker: waar vind je mede-berggekken die dat met je willen doen? Ik had toen niet durven denken dat ik een week later weer op een gletsjer zou staan.
Lunch aan de gletsjer
In Fiesch heeft David al snel door dat wij flexibel zijn. Het programma van die dag laten we graag aan hem over. Hij neemt ons mee in de gondel de Bettmergrat op. Daar hebben we na een korte klim prachtig uitzicht over de Aletschgletsjer. Met een lengte van 20 kilometer en een breedte van 2 kilometer is dit de grootste gletsjer van Europa. We volgen een prachtige panoramaweg met voortdurend uitzicht op de enorme tong van ijs.
Wanneer David stopt voor de lunch, blijkt dat hij al die tijd een compleet arsenaal aan Walliser specialiteiten heeft meegesjouwd. Uit zijn tas vist hij de lekkerste kazen, vruchtenbrood, wijn, fruit, chocola en andere lekkernijen. De geur van het verse briochebrood doet me direct het water in de mond lopen. We eten tot we niet meer kunnen, met uitzicht op de gletsjer.
Stijgijzers aan en gaan
Na de lunch komt onze wens uit: we mogen de gletsjer op! We kleden ons snel om, lange broek en een truitje met mouwen, want ondanks het stralende weer kun je maar beter goede bescherming aantrekken. We bevestigen enigszins onwennig de stijgijzers onder onze bergschoenen, stappen in de klimgordel en hangen het lange touw eraan. David gaat met zijn ijspikkel voorop. Hij hakt een paar tredes voor ons uit in de enorme zijwand van het gletsjerijs en helpt ons omhoog, de gletsjer op. Het ijs is scherp. Jonathan stuurt ondertussen zijn drone omhoog. De omvang van deze zee van ijs is eigenlijk niet goed te bevatten. Van bovenaf, met de drone, lijkt het ijs ribbelig maar vrij vlak. Maar als je erop loopt blijken die ribbels heuvels van tientallen meters hoog te zijn. Navigatie is moeilijk en ik ben blij dat David de touwgroep leidt.
Djoy en ik kunnen geen genoeg krijgen van deze zwart-witte wereld. We staren in enorme spleten, verbazen ons over kolonies gletsjervlooien – de enige permanente ijsbewoners – en luisteren naar verborgen rivieren onder het snel smeltende ijs. Jonathan maakt prachtige foto’s in het buitenaardse landschap.
Dompelen in een bergmeer
Sinds ik huttentochten heb ontdekt, zo’n 4 jaar geleden, hanteer ik het motto: travel light. Wat ik, als zelfverklaard ‘grammenjager’, tot in het vrij extreme doortrek. Zelfs labels worden uit kleding geknipt. Ook vandaag, wanneer we van de imposante Aletschgletsjer af klimmen, voel ik mij zo licht als een veertje. Of komt dat omdat ik weer in de Alpen ben? Je maakt mij niet gelukkiger dan met een fikse wandeltocht door de ongerepte bergwereld. Liefst zo hoog en afgelegen mogelijk.
Die eerste nacht slapen we in een berghut, de Gletscherstube Märjelen. Ondanks dat berghutten vaak wat spartaans zijn, vind ik het heerlijk om daar, tussen gelijkgestemden, te verblijven. En voor één nachtje neem ik het gesnurk in de slaapzaal graag voor lief.
De Gletscherstube ligt een half uurtje van de gletsjer vandaan. Wanneer we richting de hut lopen, passeren we een uitnodigend bergmeertje. Veenpluis wordt weerspiegeld op het rimpelloze water. Het is bijna verlaten, alle dagjesmensen zijn verdwenen richting de gondels. Djoy en ik kijken elkaar aan. Durven we? We gooien snel de bezwete wandelkleding op een steen en dompelen ons onder in het ijzige water. Mijn huid prikt van de kou en ik voel me weer helemaal verfrist.
Zoek niet verder
Als die avond bij de hut de zon ondergaat met spectaculaire oranje-roze wolkenluchten, ren ik terug naar een uitzichtrots boven de rand van de gletsjer. De contouren van de Mönch, Eiger en in het zuiden de Matterhorn en alle andere machtige 4000-ers van Wallis steken scherp af tegen de laatste zonnestralen. Ik ga zitten op de koude rotsen en laat het schouwspel over me heen komen. De tranen prikken in mijn ogen. Ik denk aan de woorden eerder die dag van David, die al 25 jaar in Wallis woont. “Wanneer je het paradijs gevonden hebt, waarom zou je dan nog verder zoeken?”
Sara Swier, september 2023
Over mij
Ik ben Sara, 38 jaar op het moment dat ik deze reis naar Zwitserland won. Elke vakantie trek ik er met mijn vriend op uit om te wandelen in de bergen, het liefst tijdens lange huttentochten. Daar geniet ik van de rust, natuur en ruimte. Ontspanning door inspanning. Oostenrijk is mijn favoriete vakantieland. Next stop: Nepal!
Meer lezen over de reis naar Wallis? In Bergen Magazine 5 van 2023 lees je een uitgebreid verslag over de reis. Bestel hier het nummer na!