Mount Everest op? Eerst een andere berg beklimmen!
Nepal wil het aantal klimmers op de Mount Everest beperken. Jaarlijks proberen honderden mensen de top van de hoogste berg ter wereld te bereiken. Het zijn er zo veel dat je inmiddels kan spreken van een vorm van overtoerisme. De Nepalese overheid probeert al tijden om de stroom toeristen te beperken en komt nu met een nieuwe regel. Wie de Mount Everest op wil, moet eerst een andere berg beklommen hebben.
De problemen op Mount Everest zijn al jaren bekend en al die tijd lijken ze ook steeds groter te worden. Niet alleen levert de drukte veel levensbedreigende situaties op, ook op andere vlakken loopt de overlast de spuigaten uit. De hoogste berg ter wereld wordt ook wel eens de ‘hoogste vuilnisbelt ter wereld’ genoemd door al het afval dat tijdens beklimmingen achterblijft dan hebben we het nog niet over het probleem met alle menselijke uitwerpselen. De Nepalese overheid doet al jaren pogingen om alle problemen in te dammen, maar dat gaat maar lastig.
Om te voorkomen dat relatief onervaren klimmers de berg op gaan, stelt de Nepalese overheid strengere eisen aan de kennis en kunde van de klimmers. Een van die eisen is dat mensen die de Mount Everest op willen, met succes ten minste één andere berg van minimaal 7000 meter hoog beklommen moeten hebben. Daarnaast zijn de eisen voor verzekeringen strenger geworden, moet er een hogere bijdrage betaald worden voor milieucompensatie en zijn er strengere eisen aan de gezondheid van klimmers.
Overtoerisme op Mount Everest
Het toerisme op en rond de berg is niet alleen een bron van overlast, maar ook een bron van inkomsten. Niet in de laatste plaats voor de overheid, die met de verkoop van klimvergunningen aardig wat inkomsten heeft. Tegelijk staat de overheid onder grote druk om iets te doen aan alle overlast. Vooral omdat het vaak relatief onervaren klimmer zijn die in de problemen komen – en vervolgens door Sherpa gered moeten worden, die daarbij enorme risico’s lopen. De drukte op de berg wordt vaak geweten aan klimmers die rijk genoeg zijn om de diensten van extra sherpa te ‘kopen’ en op die diensten vertrouwen om veilig de klim naar de top en terug te maken. Die enorme toestroom levert regelmatig bizarre taferelen op, waarbij klimmers op hoogtes van ver boven de 7000 meter in een lange wachtrij staan.
Het is dus niet de eerste keer dat de Nepalese overheid de eisen aan een vergunning strenger maakt. In 2025 werd de prijs voor een vergunning nog verhoogd, waardoor een vergunning inmiddels omgerekend zo’n 14.500 euro kost.
De maatregel van de Nepalese overheid kan flinke impact gaan hebben op het aantal mensen dat een poging doet om de berg te beklimmen. Veruit de meeste klimmers beginnen hun tocht namelijk aan de Nepalese zijde van de berg.
