Bergwandelen met je hond: praktische tips

Wie geen huisdier heeft, kan het zich soms maar moeilijk voorstellen, maar voor hondenliefhebbers staat het als een paal boven water: alleen als de hond mee is, ben je echt met z’n allen op vakantie. Hoe maak je een bergwandelvakantie met je hond een succes?

De natuur in met je hond is natuurlijk prachtig, al helemaal als dat in de bergen is. Maar bergwandelen met je hond vergt ook wat extra voorbereiding. Natuurlijk moet je hond goed opgevoed zijn, maar er komt nog heel wat meer bij kijken. 

Voor vertrek: samen trainen! 

Dat je zelf in conditie moet zijn voor een bergwandeling, spreekt voor zich, maar dat geldt natuurlijk ook voor je hond. Als die gewend is aan driemaal daags een half uurtje wandelen door het park, wordt een bergwandeling van vier uur een haast onmogelijke opgave voor het dier. De oplossing is gelukkig relatief simpel en nog leuk ook: ga van tevoren veel samen met je hond op pad. Zo wen je samen aan steeds langere stukken lopen. Vergeet daarbij niet om ook (ruim) voldoende hoogtemeters mee te nemen in je voorbereiding en laat – voor zover mogelijk je hond ook wennen aan wat meer klimmen en klauteren. 

Daarbij komen we ook aan een lastig punt: ook je hond moet tredzeker zijn in de bergen. Honden staan dan stevig op vier poten, zich even vastgrijpen aan een extra staalkabel kunnen ze natuurlijk niet. Bij het kiezen van een route moet je dus ook de conditie en de wandelvaardigheid van je hond meenemen in je overweging. 

Hoogtemeters maken tijdens de voorbereiding kan al helpen, want ook voor je hond geldt dat ze anders moet stappen tijdens klimmen en afdalen. Belangrijk is dat je dat ook aan de lijn oefent en dat je hond daarbij niet trekt, maar zich goed aan jouw tempo kan houden. Zo voorkom je dat je elkaar tijdens het klimmen of dalen uit balans trekt. Doe dat op zoveel mogelijk verschillende type pad en ondergrond. 

Kies een pad met een fijne ondergrond

De ondergrond is ook een punt waar je goed op moet letten bij het plannen van je wandelroute. Wij trekken voor onze bergwandeling altijd goede schoenen aan, maar je hond moet het (meestal) doen zonder zulke stevige stappers. Die moet met blote pootkussens over die scherpe stenen waar jij je voeten goed tegen beschermt. Probeer dus paden te kiezen waarbij je niet – of zo min mogelijk over scherpe stenen wandelt. Dat verkleint de kans op nare verwondingen. Hou ook rekening met de temperatuur, zeker ’s zomers. Op warme dagen kan het gesteente erg warm worden! 

Er bestaan wel ‘schoentjes’ voor honden, maar lang niet elke hond vindt dat aangenaam en de meeste honden hebben heel wat tijd nodig om daaraan te wennen. Blijf ook met schoentjes opletten, want zulke hondenschoentjes zijn lang niet zo stevig als jouw categorie B bergschoenen. Controleer ook tijdens je wandeling regelmatig de poten van je hond en zorg ervoor dat je indien nodig wat EHBO kan verlenen en samen veilig snel terug kan keren. 

Denk om andere dieren onderweg

De kans dat je onderweg andere dieren tegenkomt, is groot. Van andere honden tot vee op almen en wilde dieren. Je hond moet dusdanig opgevoed zijn, dat die daar op een goede manier mee omgaat. Dat wil zeggen: dat je hond bij jou blijft en er niet blaffend achteraanrent. Let ook goed op hoe die andere dieren op jouw hond reageren. Koeien op de alm voelen zich vaak bedreigd door een hond en kiezen dan vaak voor de aanval als verdediging. 

Je hond moet op z’n minst te allen tijde goed reageren op de vijf basiscommando’s: ‘zit’, ‘hier’, ‘blijf’, ‘af’ en ‘voet’ (volgen). Heeft je hond een speels of zelfs onstuimig karakter, probeer dan routes met veel dieren onderweg te vermijden en hou je hond natuurlijk goed aangelijnd. 

Goed aanlijnen

Over goed lijnen gesproken: het kan verstandig zijn om daar nog eens kritisch naar te kijken. Mocht je hond een klassieke halsband aanlijnen, dan is het een goed idee om die tijdens een bergwandeling te verwisselen voor een tuigje. Daarmee is het risico op levensgevaarlijke situaties bij een val- of struikelpartij van je hond wat kleiner. Een quick-release sluiting is ook aan te raden. Mocht er iets mis gaan, dan kan je je hond alsnog vrij laten. 

Nog een goed idee: draag een heupgordel waar je de lijn aan kan bevestigen. Daarmee kun je je hond goed bij je houden, terwijl je zelf je handen vrij hebt. 

Neem voldoende eten en drinken mee en pauzeer regelmatig

Ook voor je hond kan een bergwandeling een flinke inspanning zijn. Let goed op je hond en las op tijd een pauze in en pauzeer een keer extra als dat nodig is. Zorg ervoor dat je tijdens zulke pauzes ook voor je hond eten en drinken bij je hebt, zodat jullie allemaal bij kunnen tanken op zo’n moment. Wat? Eigenlijk is dat niet zo heel erg anders dan bij ons: voldoende normaal eten, wat snoepjes voor de verwennerij (je bent immers op vakantie) en een flinke voorraad water. Vergeet daarbij niet een (opvouwbare) drinkbak in je tas te stoppen. Je kan overwegen om een speciaal rugzakje voor je hond te kopen, maar net als bij de eerder genoemde schoentjes zul je daar wel mee moeten trainen. Net zoals je zelf ook moet oefenen voordat je met een zware rugzak op pad gaat. 

Let op plekken waar je met een hond mag komen en waar niet

Helaas mag je niet overal met je hond op pad. Dubbelcheck daarom ruim van tevoren of je samen met je hond door een gebied mag lopen of niet. Hetzelfde geldt voor berghutten. Als je met je hond een huttentocht gaat maken, is het raadzaam om tijdens het reserveren en plannen te bellen om na te vragen of je je hond mee mag nemen en zo ja, om dat ook even aan te kondigen. 

Tip: zoek naar speciale hondenroutes. In Zwitserland heb je bijvoorbeeld de Lecky-trails. Wandelroutes waar je met de meeste (getrainde) viervoeters goed uit de voeten kan.